De ouders van Daantje gunden hun dochter een school in de buurt. Maar zou ze daar wel op haar plek zijn? Samen met de persoonlijk begeleidster van het kinderdagverblijf onderzochten ze de mogelijkheden. Inmiddels gaat Daantje met plezier naar De Drie-eenheid in Oldenzaal.
“Daantje is een lief en sociaal meisje. Ze is leergierig, zorgzaam en houdt van gezelligheid. Ze speelt graag samen met haar klasgenootjes”, vertelt Elles Kotte over haar achtjarige dochter. Daantje heeft een ontwikkelingsachterstand door het syndroom van Wolf-Hirshhorn. De overstap van een medisch kinderdagverblijf naar een reguliere basisschool was daardoor niet vanzelfsprekend. “Op het medisch dagbehandelcentrum BrumBrum wisten ze heel goed wat Daantje nodig had. Toen de leerplichtige leeftijd dichterbij kwam, bekeken we samen met de persoonlijk begeleidster de mogelijkheden. We zagen allebei dat er kansen lagen voor Daantje in het regulier onderwijs.”
Naar school in de buurt
De ouders benaderden De Drie-eenheid in Oldenzaal, de school waarop hun zoon Sam ook zit. “Bij het eerste gesprek ging een begeleider van BrumBrum mee om meer te vertellen over de ontwikkeling en de behoeften van Daantje. Daarna volgden nog vele gesprekken”, blikt moeder Elles terug. “Voor ons was deze vraag ook nieuw”, vult directeur Karin Bekhuis aan. “Niet eerder hadden wij een leerling op school met de zorgbehoefte die Daantje heeft.”
Het meisje heeft 1-op-1-begeleiding nodig, mede omdat zij epilepsie heeft. Voor school was het regelen van die begeleiding een voorwaarde voor haar start op school. Maar dan komt de vraag hoe die begeleiding moet worden betaald? Vanuit onderwijs? Vanuit de jeugdwet? En waar vinden we geschikte begeleiders? “Het was een hele puzzel die flink wat volharding vroeg”, beaamt Elles. “Gemeente Oldenzaal heeft ons enorm gesteund. Maar het blijft elk jaar een puzzel die me veel stress bezorgt. Ik ben altijd blij als het op de eerste schooldag na de zomervakantie rond is.”
Ruimte om te ontwikkelen
Daantje krijgt drie dagen in de week begeleiding van onderwijsassistent Sharon. De twee andere dagen worden ingevuld door een zorgmedewerker van de Twentse Zorgcentra en een orthopedagoog in opleiding die wordt betaald uit het Persoonsgebonden budget. Daantje start de ochtend in groep drie bij juf Maureen en in de middag gaat ze naar groep twee. “Als klasgenoten in de ochtend instructie van mij krijgen, gaat Daantje samen met haar begeleider aan de slag met haar eigen materiaal dat aansluit bij wat de klas doet”, legt leerkracht Maureen Bentert Morsink uit. “Wanneer de klas bijvoorbeeld rijtjes woorden of een verhaal leest, ga ik met Daantje een woord lezen. Dat doen we door de letters te benoemen met ondersteuning van klankgebaren en de spraakcomputer”, vertelt begeleider Sharon oude Lohuis. Ze benadrukt dat Daantje de ruimte moet hebben om zich te ontwikkelen. “Ik help haar daarom alleen waar dat nodig is.”
Team van professionals ondersteunen Daantje
De intern begeleider van De Drie-eenheid zorgt voor een opzet voor het ontwikkelplan voor Daantje en stemt dit af met alle betrokken professionals en de ouders. Elles: “We hebben allemaal fijne mensen om Daantje verzameld, in school en buiten school. Elke maand hebben we een multidisciplinair overleg. Daar zijn bijvoorbeeld ook de logopedist en kinderfysiotherapeut bij.” Directeur Karin erkent dat het soms best een zoektocht is. “Daantje vraagt wat anders van ons en het is belangrijk dat iedereen die bij Daantje betrokken is daarin vertrouwen heeft. Maar we zijn niet te voorzichtig. Waar het kan, willen we dat ze meedraait met haar klasgenoten, want we zien dat ze daar veel van leert. Zo was er laatst de vraag met welke groep ze buiten pauze zou houden. Veilig met groep twee op het kleuterplein? Of met groep drie op het grote plein, waarbij de kans bestaat dat ze een bal tegen haar hoofd krijgt of omvergelopen wordt? Dan kiezen we voor pauze met groep drie en passen het aan als dat nodig blijkt.”
Aan de slag met leren lezen
Sinds kort werken ze met de LOeS-werkwijze om letters te leren en te leren lezen. Hierbij gebruiken ze de spraakcomputer van Daantje. “Daantje kan niet tot nauwelijks praten”, legt moeder Elles uit. “Ze begrijpt wel veel en communiceert goed met hulp van mimiek, wijzen en bijvoorbeeld gebaren en klankgebaren. We verwachten dat de LOeS-werkwijze haar helpt om letters te leren en te leren lezen. Zo kijken we telkens wat Daantje nodig heeft om verder te ontwikkelen. Als ouders zijn wij daar heel nauw bij betrokken.”
Voorbeeld van inclusief onderwijs
Kan Daantje tot groep acht op De Drie-eenheid blijven? “Ze is nu een heel vrolijk meisje, met veel afspraken na schooltijd. Stel dat we geen blij meisje meer zien, dan gun je haar een ander plekje”, aldus Elles. “Het lijkt zo normaal als je kijkt hoe het hier op school gaat met Daantje.
Ik realiseer me goed dat Daantje een uitzondering is. Ik denk dat veel kinderen zoals Daantje naar speciaal onderwijs gaan. En dat is ook heel passend voor sommige kinderen. Maar ik hoop dat er voor meer kinderen een plekje is op de reguliere basisschool. Zodat ze in hun eigen buurt naar school kunnen en niet buiten de sociale context opgroeien.” Karin vult aan: “We willen graag inclusief onderwijs bieden. Dat Daantje bij ons op school zit, is een mooi voorbeeld dat het kan. Maar tegelijk is het kwetsbaar. Vanwege de ingewikkelde financiering en de enorme uitdaging bij het vinden van passende begeleiding.”