Binnen een aantal jaar maakte Vera twee keer een overstap naar een andere school. Van regulier naar speciaal basisonderwijs en weer naar regulier onderwijs. “Dankzij de juiste begeleiding op het speciaal basisonderwijs is Vera* enorm gegroeid en gaat ze weer met plezier naar school”, vertelt haar moeder Anouk* over haar ontwikkeling.
In groep drie gaf Vera aan dat ze school niet leuk vond. “De juf vertelde dat ze vaak een uitvlucht zocht om de klas uit te gaan. Dan ging ze weer naar de wc of iets uit haar jaszak pakken. En het liefst zat ze alleen in de gang aan een tafeltje te werken. We herkenden dat wel van thuis. Als we veel visite hadden, zoals op verjaardagen, ging ze liever naar haar kamer. Ze zocht een rustige plek op.”
Onderzoek doen
Halverwege groep drie bespreken de ouders de situatie met de leerkracht en intern begeleider van de basisschool. Ze besluiten dat Vera het nieuwe schooljaar opnieuw in groep 3 start, maar al snel blijkt dat dat voor Vera geen oplossing is. Anouk: “We vroegen ons af of er meer aan de hand was. Daarom krijgt ze een diagnostisch onderzoek om de belemmeringen en ondersteuningsvragen goed te leren kennen. Uit het onderzoek blijkt dat Vera een gat heeft tussen haar verbale en performale intelligentie.” Verbale intelligentie zegt iets over het denken in woorden en het verbale geheugen. Performale intelligentie geeft aan hoe groot het handelend vermogen van iemand is. Het grote verschil tussen die twee verklaart deels waarom Vera het moeilijk vindt om aan het werk te gaan.
Naar de Windroos
Vera stapt over naar De Windroos. Op deze school voor speciaal basisonderwijs begint ze in groep vier. “Het eerste jaar hier is ze zoekende”, vertelt Anouk. “Ze krijgen Vera niet goed aan het werk. Voor de rest is er niet veel aan de hand en is het een rustig, sociaal meisje in de klas.” Vera mag door naar groep vijf. Na een onrustige start in een rumoerige vijfde groep, splitsen ze de klas en komt ze bij juf Rosanne. Vera heeft een gigantische klik met deze juf en groeit enorm. “Ze groeide en groeide en groeide”, vertelt Anouk. Halverwege groep zes rijst de vraag of Vera misschien dyslectisch is. Het onderzoek is dan alweer een tijd geleden en er wordt gekeken of er iets anders aan de hand is. Dan blijkt dat Vera adhd heeft. “Wij waren heel verbaasd. Vera is niet de stuiterbal die wij associeerden met adhd.” Ze blijkt de vorm te hebben die voor onrust in je hoofd zorgt en die tot concentratieproblemen leidt. Vera krijgt hiervoor begeleiding op school en de zorgorganisatie adviseert om Vera medicijnen te geven.
Spannende overstap
De medicijnen helpen Vera goed. “Ze krijgt een lage dosering die ervoor zorgt dat ze niet meer wordt afgeleid en zich kan concentreren op wat ze moet doen”, legt Anouk uit. Het gaat daardoor heel goed op school en eind groep 6 vertelt de juf dat ze haar op de Windroos niet genoeg meer kunnen bieden. Ze adviseren over te stappen naar het reguliere onderwijs. “Dat was voor Vera een spannende stap. Ze moest haar favoriete juf loslaten en was bang dat de kinderen in de nieuwe klas haar het domme meisje van de Windroos zouden vinden. Maar vanaf dag een werd ze geaccepteerd in de klas. En na twee weken een aantal dagen oefenen op de nieuwe school wilde ze niet meer terug naar de Windroos. Ze heeft haar draai gevonden en heeft allemaal nieuwe vriendjes en vriendinnetjes gemaakt.” Inmiddels zit Vera in groep zeven en komt ze goed mee met de andere kinderen.
Geen twijfels
“We hebben de overstap naar speciaal basisonderwijs nooit erg gevonden”, blikt Anouk terug. “Als je kijkt naar je kind en je ziet een verdrietig meisje dat ondersneeuwt in het reguliere onderwijs, dan wil je graag hulp. Speciaal basisonderwijs heeft Vera alleen maar wat gebracht. Zonder haar tijd op de Windroos had ze niet bereikt wat ze nu heeft bereikt. Ze heeft daar de begeleiding en het vertrouwen gekregen om zichzelf te ontwikkelen. De kleinere klassen, de extra aandacht en de tijd die ze daar voor haar hadden, hebben haar veel goed gedaan.”
* De namen zijn fictief. Het verhaal is echt.
